Transkrypcja podcastu i wideo na twoją stronę

Zanim ktoś włączy odtwarzacz, chce wiedzieć, czy rozmowa dotyczy jego problemu. Daj odcinkowi konkretny tytuł, krótki wstęp i kilka powodów, dla których warto posłuchać. Nie kopiuj tego samego promocyjnego opisu do każdego nagrania.

Umieść odtwarzacz, show notes i poprawioną transkrypcję tam, gdzie łatwo je znaleźć. Sprawdź nazwiska gości oraz linki do wspomnianych materiałów. Transkrypcja podcastów daje stronie tekst do przeszukiwania, ale potrzebuje on czytelnego podziału i kontekstu. Samo dodanie słów nie gwarantuje widoczności w wyszukiwarce.

Jeśli masz oryginalny plik z odcinkiem, zacznij od niego. Możesz dodać MP3, M4A, WAV albo nagranie wideo. Link do publicznego filmu z social mediów przyda się przy fragmencie rozmowy. Pamiętaj jednak: tekst z krótkiej zapowiedzi nie zastąpi transkrypcji całego odcinka.

W JSON każdy fragment ma czas początku i końca w sekundach. Na tej podstawie możesz dodać odnośnik do wybranego momentu w odtwarzaczu. Pola odpowiedzi opisujemy w dokumentacji API.

Fragment transkrypcji to jeszcze nie rozdział. Przeczytaj tekst, odsłuchaj rozmowę i połącz wypowiedzi dotyczące tego samego tematu pod konkretnym nagłówkiem. Sprawdź początek rozdziału w odtwarzaczu — jeśli zaczyna się już po pytaniu, odpowiedź może być niezrozumiała.

Odnośniki do odtwarzania wdrażasz na swojej stronie. Zachowaj czasy jako liczby w danych strony i połącz je z przewijaniem odtwarzacza. Po publikacji sprawdź kilka linków, także pod koniec odcinka. Inna wersja montażu albo dodana czołówka może przesunąć wszystkie czasy.

Gdy w odcinku mówi kilka osób, włącz podział na rozmówców. Pola z poniższego przykładu opisujemy w dokumentacji wysyłania plików.

W panelu zaznacz „Identify speakers” przed uruchomieniem transkrypcji. W API ustaw diarize=true. Odsłuchaj nagranie i przypisz etykiety do prowadzących oraz gości w szablonie publikacji. Zrób to osobno dla każdego odcinka — numer rozmówcy nie oznacza tej samej osoby w kolejnych nagraniach.

Do czytania przygotuj wersję z akapitami i wyraźnymi podpisami rozmówców. Długa rozmowa nie powinna być jednym blokiem tekstu. Sprawdź terminy branżowe i odwołania do wcześniejszych odcinków. Linki do wspomnianych materiałów dodawaj dopiero po sprawdzeniu, dokąd prowadzą.

Show notes odpowiadają na pytania „czy warto posłuchać?” i „gdzie jest interesujący mnie fragment?”. Transkrypcja pokazuje dokładnie, co padło w rozmowie. Krótki opis tematów, lista rozdziałów i linki mogą wprowadzić czytelnika w długi odcinek bez powtarzania całej rozmowy.

Pisz o konkretach. Jeśli gość tłumaczy, dlaczego eksperyment się nie udał, opisz decyzję i wnioski zamiast chwalić „inspirującą rozmowę”. Porównaj opis z wypowiedzią. Ostrożna sugestia nie powinna zmienić się w pewne stwierdzenie.

Przy stałych częściach audycji zachowaj podobną nawigację, ale zmieniaj treść opisu. Wspólny szablon strony pomaga słuchaczom. Prawie identyczne opisy, z których nie wynika, o czym jest dany odcinek, już nie.

Przed publikacją sprawdź tytuł strony, adres kanoniczny, wyświetlanie transkrypcji i linki z archiwum odcinków. Ważny tekst powinien być na stronie, nie tylko na obrazku lub w pliku, do którego trudno dotrzeć. Przetestuj razem odtwarzacz, rozdziały i ścieżkę napisów.

Zamiana podcastu na tekst może pomóc odbiorcom znaleźć i zrozumieć odcinek. transcript1 nie gwarantuje jednak pozycji w Google ani indeksacji. Po publikacji sprawdzaj rzeczywiste wyświetlenia w wyszukiwarce i wejścia na stronę. Gdy strona nie trafia do indeksu, sprawdź dostęp dla robotów i status podawany przez Google. Sam dłuższy tekst nie musi rozwiązać problemu.

Przy kolejnych publikacjach zapisuj we własnych notatkach plik odcinka, ID transkrypcji, tekst po korekcie i adres strony. API oraz webhooki mogą automatyzować pobieranie transkrypcji. Korekta i sprawdzenie publikacji nadal powinny być osobnymi etapami twojej pracy.